موره میبینی که شر و با صفایومبچه محله امام رضایومزلزلیوم حادثیوم بلایومبچه محله امام رضایومهر روز جمعه دلومه مبندومبه پینجله طلا و ورمگردومکار و بارم ردیفه با خدایومبچه محله امام رضایومبه مو بگو بیا به قله قافاصلا مو ره بیزر همونجه علاف!قرار مرار هر چی بیگی مو پایومبچه محله امام رضایومدروغ ، مروغ نیست مییون ما باهمالان به عنوان مثال تو حرمچند روزه که تو نخ کفترایومبچه محله امام رضایومچشم موره گیریفته چنتا کفترگفته خودش: چنتاشه خواستی وردرالان دروم خادماره مپایومبچه محله امام رضایومکفتراره که بردم از روگنبدمرم مو واز تونخ رفت وآمدتو نخشه او گنبد طلایومبچه محله امام رضایومگنبده نصب شب مده به دستماو گفته: هر وقت که بییی مو هستوممویم که قانع و بی ادعایومبچه محله امام رضایوموخته میبینم توی عالم همهازش میگیرن و مگن واز کمهگنبدشه اگر بده رضایومبچه محله امام رضایومگنبد و ممبد نموخوام باصفاسی ساله پای سفره های آقامنتظر یک ژتون غذایومبچه محله امام رضایوم"قاسم رفیعا" منبع محض رضا علیه السلام

منبع امام رضا متن وعکس نوشته

پاسخ امام علیه السلام به چند پرسش بزرگ نمایی کوچک نمایی پاسخ امام رضا علیه السلام به چند پرسش پرسیدند:خدا چگونه و کجاست؟ امام فرمود:اساسا این تصورى غلط است،زیرا خداوند مکان را آفرید و خود مکاننداشت،و چگونگى ها را خلق کرد و خود از چگونگى و ترکیب بر کنار بود،پس خدا باچگونگى و مکانشناخته نمى شود،و به حس در نمى آید،و به چیزى قیاس و تشبیه نمى گردد. -چه زمانى خدا بوجود آمده است؟ امام-بگو چه زمانى نبوده تا بگویم چه وقت بوجود آمده است. -چه دلیلى بر حدوث جهان یعنى اینکه جهان قبلا نبوده و مخلوق است وجود دارد؟ امام-نبودى سپس بوجود آمدى،و خود مى دانى که خود را نیافریده یى و کسى کهمانندتوست نیز ترا بوجود نیاورده است. -ممکن است خدا را براى ما توصیف کنید؟ -امام-آنکه خدا را با قیاس توصیف کند همیشه در اشتباه و گمراهى است و آنچهمى گوید ناپسند است،من خدا را به آنچه خود تعریف و توصیف فرموده است تعریف مى کنمبدون آنکه از او رؤیتى یا صورتى در ذهن داشته باشم:«لا یدرک بالحواس خدا با حواسآفریدگان درک نمى شود،«و لا یقاس بالناس به مردم قیاس نمى شود،«معروف بغیرتشبیه بدون تشبیه شناخته مى شود،در عین علو مقام به همه

مناظرات امام علیه السلام با دانشمندان دیگر مکاتب مامون در سیاست مزدورانه ى خود علیه امام،توطئه هاى دیگرى نیز اندیشیده بود،او کهاز عظمت مقام معنوى امام در جامعه رنج مى برد مى کوشید با روبرو کردن دانشمندان باآن حضرت،و به بهانه ى بحث و مناظره ى علمى و استفاده از دانش امام،شکستى بر آنگرامى وارد سازد تا شاید بدین وسیله از محبوبیت او در جامعه بکاهد،و در نظر مردمامام را بیمایه و بیمقدار سازد،اما این خدعه و مکر مامون نتیجه یى جز افزایش عظمتامام و شرمسارى مامون نداشت،و آفتاب دانش الهى امام در مجالس علمى چنان مى درخشیدکه خفاشمزورى چون مامون را هر بار در آتش حسد کورتر مى ساخت. شیخ صدوق فقیه و محدث بزرگوار شیعه که پیش از هزار سال پیش مى زیستهاست،مى نویسد: مامون از متکلمان گروههاى مختلف و گمراه افرادى را دعوت مى کرد،و حریص بر آنبود که آنان بر امام غلبه کنند،و این بجهت رشگ و حسدى بود که نسبت به امام در دلداشت،اما آن حضرت با کسى به بحث ننشست جز آنکه در پایان به فضیلت امام اعتراف کرد وبه استدلالامام سر فرود آورد... نوفلى مى گوید:مامون عباسى به «فضل بن سهل فرمان داد سران مذاهب گوناگونهم

امام در زمان هارون امام رضا علیه السلام پس از شهادت امام کاظم علیه السلام امامت و دعوت خود را آشکار ساخت و بی پروا به رهبری امت پرداخت. جوّ سیاسی جامعه در زمان هارون چنان خفقان آور بود که حتی برخی از صمیمی ترین یاران امام از این صراحت و بی پروایی او، بر جانش بیمناک بودند. صفوان بن یحیی می گوید: «امام رضا علیه السلام پس از رحلت پدرش چنان سخنانی فرمود که ما بر جانش ترسیدیم و به او عرض کردیم مطلبی بزرگ را آشکار کرده ای. ما بر تو از این طاغوت (هارون) بیمناکیم. فرمود: هر چه می خواهد تلاش کند راهی بر من ندارد.»

امام در زمان امین پس از هارون بر سر خلافت بین امین و مامون اختلافی سخت روی داد . هارون، امین را برای خلافت بعد از خود تعیین کرده و از او تعهد گرفته بود که پس از امین، مامون خلیفه شود و حکومت بر خراسان در زمان خلافت امین در دست مامون باشد. ولی امین پس از مرگ پدرش هارون، در سال 194 هجری قمری مامون را از ولایتعهدی خود عزل و فرزند خود موسی را منصوب نمود. بالاخره پس از درگیری های خونینی که میان امین و مامون رخ داد امین در سال 198 هجری قمری کشته شد و مامون به خلافت رسید. امام رضا علیه السلام در طول این مدت، از درگیری های دربار خلافت استفاده کرد و به ارشاد و تعلیم و تربیبت پیروان خود پرداخت.

امام رضا علیه السلام در زمان مامون مامون در میان خلفای بنی عباس از همه داناتر و مکارتر بود. درس خوانده بود و از فقه و علوم دیگر اگاهی داشت. چنانکه با برخی از دانشمندان به بحث و مناظره می نشست.. البته آگاهی او از علوم روز، وسسیله ای برای پیشبرد سیاست های ضد انسانی او بود و گرنه هرگز به دین و اسلام پایبند نبود. در عیاشی و فسق و فجور و اعمال شنیع دیگر، از سایر خلفا کم نداشت. البته از دیگر خلفا محتاط ر رفتار می کرد و با سالوس نمایی و ریا عوام فریبی می نمود. مامون با توجه به رفتارهای هارون و جنایت های او و اثر سوء آن در روحیه ی مردم می خواست زمینه های انقلاب و شورش را از بین ببرد و مردم را راضی نگه دارد تا بتواند بر مرکب خلافت سوار باشد. از این رو به جبران کمبودها و نارضایتی ها می پرداخت و وانمود می کرد در صدد اصلاح امور است و با خلفای دیگر تفاوت دارد. خلفای اموی و عباسی . معمولا ائمه را زیر نظر و مراقبت شدید داشتند و از تماس مردم با آنان جلوگیری می کردند و سعی آنان بر گمنام بودن و ناشناخته ماندن آن بزرگواران بود. لذا هر یک از ائمه علیهم السلام همین که تا حدودی در بلاد اسلامی نا